Πηγή: Laferrère B. et al., The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism, 2005, PMC2824650
Ο σκοπός της μελέτης είναι να αξιολογηθεί εάν το GHRP-2 (Growth Hormone-Releasing Peptide-2), ένας συνθετικός αγωνιστής του υποδοχέα γρελίνης GHS-R1a, μπορεί να επηρεάσει την όρεξη και την πραγματική πρόσληψη τροφής σε υγιείς ανθρώπους.
Η γρελίνη είναι μια περιφερική ορμόνη που παράγεται κυρίως στο στομάχι και συμμετέχει στη ρύθμιση της πείνας και της ενεργειακής ισορροπίας. Επιπλέον, η ενεργοποίηση των υποδοχέων GHS-R1a διεγείρει την απελευθέρωση αυξητικής ορμόνης (GH).
Οι ερευνητές εξέτασαν αν το GHRP-2, το οποίο ενεργοποιεί το ίδιο υποδοχικό σύστημα, μπορεί να προκαλέσει μετρήσιμη αύξηση της όρεξης και της αυθόρμητης θερμιδικής πρόσληψης στον άνθρωπο.
Τύπος: διπλά-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, διασταυρούμενη κλινική μελέτη.
Συμμετέχοντες: 7 υγιείς άνδρες με μέση ηλικία περίπου 26 έτη και μέσο ΔΜΣ 22.8 kg/m².
Παρεμβάσεις:
έγχυση GHRP-2 σε δόση 1 µg/kg/ώρα για 270 λεπτά;
συνεδρία ελέγχου με εικονικό φάρμακο – 0.9% NaCl – με την ίδια διάρκεια.
Δοκιμή σίτισης: μετά την έγχυση, οι συμμετέχοντες έχουν ελεύθερη πρόσβαση σε μπουφέ, γεγονός που επιτρέπει τη μέτρηση της αυθόρμητης ενεργειακής πρόσληψης.
Παρακολουθούμενοι δείκτες:
συνολική θερμιδική πρόσληψη και κατανομή μακροθρεπτικών συστατικών;
συγκεντρώσεις GH, γλυκόζης και ινσουλίνης;
υποκειμενική αίσθηση πείνας και επιθυμία για σίτιση μέσω οπτικών αναλογικών κλιμάκων.
Πρόσληψη τροφής
Κατά τη διάρκεια της συνεδρίας με GHRP-2 παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση της αυθόρμητα προσλαμβανόμενης ενέργειας σε σχέση με το εικονικό φάρμακο.
αύξηση περίπου κατά 35.9%;
GHRP-2: 136.0 ± 13.0 kJ/kg;
εικονικό φάρμακο: 101.3 ± 10.5 kJ/kg (p = 0.008).
Δεν διαπιστώθηκε σημαντική μεταβολή στη σχετική κατανομή πρωτεϊνών, υδατανθράκων και λιπών.
Οι συμμετέχοντες παρουσίασαν εντονότερη ορμή για έναρξη σίτισης μετά την έκθεση στο GHRP-2.
Ορμονική απόκριση
Το GHRP-2 προκάλεσε σαφώς εκφρασμένη αύξηση της έκκρισης αυξητικής ορμόνης σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο.
GHRP-2: 5550 ± 1090 µg/L/240 min;
εικονικό φάρμακο: 412 ± 161 µg/L/240 min (p = 0.003).
Στο πλαίσιο της παρακολούθησης δεν διαπιστώθηκαν σημαντικές μεταβολές στη γλυκόζη ή την ινσουλίνη πλάσματος.
Σε αυτή τη μικρή και βραχύχρονη μελέτη δεν αναφέρθηκαν σημαντικές ανεπιθύμητες ενέργειες.
Υποκειμενικές αισθήσεις
Οι συμμετέχοντες αναφέρουν αυξημένη αίσθηση πείνας και εντονότερη επιθυμία για σίτιση κατά τη διάρκεια της έκθεσης στο GHRP-2.
Η επίδραση είναι παροδική και μειώνεται σταδιακά μετά τη διακοπή της έγχυσης.
Το GHRP-2 δείχνει ικανότητα να αυξάνει την αυθόρμητη πρόσληψη τροφής σε υγιείς συμμετέχοντες υπό ελεγχόμενες πειραματικές συνθήκες.
Τα αποτελέσματα υποστηρίζουν τον ρόλο του συστήματος υποδοχέων GHS-R1a στη ρύθμιση της όρεξης στον άνθρωπο.
Ταυτόχρονα παρατηρήθηκε έντονη απόκριση GH, γεγονός που επιβεβαιώνει τη χαρακτηριστική δράση του GHRP-2 στην υποφυσιακή έκκριση.
Η μελέτη δημιουργεί βάση για περαιτέρω έρευνες σε καταστάσεις που χαρακτηρίζονται από μειωμένη όρεξη και απώλεια σωματικής μάζας.
Τα αποτελέσματα δεν επιτρέπουν συμπεράσματα σχετικά με μακροχρόνιες αναβολικές, αναπλαστικές ή κλινικές επιδράσεις.
πολύ μικρός αριθμός συμμετεχόντων – μόλις 7 άτομα;
συμπεριλήφθηκαν μόνο νέοι άνδρες με φυσιολογικό σωματικό βάρος;
εξετάστηκε βραχύχρονη ενδοφλέβια έγχυση, όχι μακροχρόνια έκθεση;
η μελέτη δεν αξιολογεί μακροχρόνιες μεταβολές στο σωματικό βάρος ή τη σωματική σύσταση;
τα αποτελέσματα δεν μπορούν να μεταφερθούν άμεσα σε άτομα με παχυσαρκία, καχεξία ή άλλες παθήσεις.
Η μελέτη δείχνει ότι η ενεργοποίηση του GHS-R1a μέσω GHRP-2 μπορεί να οδηγήσει σε μετρήσιμη αύξηση της πείνας και της πρόσληψης τροφής στον άνθρωπο.
Η παρατηρούμενη επίδραση στην GH επιβεβαιώνει ότι το μόριο επηρεάζει ταυτόχρονα την υποφυσιακή έκκριση GH και τους μηχανισμούς που σχετίζονται με την όρεξη.
Τα δεδομένα είναι ενδιαφέροντα για επόμενες κλινικές έρευνες σε καταστάσεις με διαταραγμένη όρεξη, αλλά δεν αποδεικνύουν από μόνα τους θεραπευτική αποτελεσματικότητα.
Λόγω του μικρού μεγέθους και της βραχείας διάρκειας της μελέτης, απαιτούνται σημαντικά μεγαλύτερες ελεγχόμενες έρευνες προτού μπορούν να εξαχθούν συμπεράσματα για κλινική εφαρμογή.
Οι πληροφορίες παρουσιάζουν τα αποτελέσματα μιας συγκεκριμένης επιστημονικής μελέτης και έχουν αποκλειστικά εκπαιδευτικό και ενημερωτικό σκοπό. Δεν αποτελούν ιατρική συμβουλή, σύσταση θεραπείας, οδηγία εφαρμογής ή υπόδειξη δοσολογίας.