Πηγή: Laferrère B. et al., The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism, 2005, PMC2824650
Ο σκοπός της μελέτης είναι να αξιολογηθεί αν το GHRP-2 (Growth Hormone-Releasing Peptide-2), συνθετικός αγωνιστής του υποδοχέα γρελίνης GHS-R1a, μπορεί να επηρεάσει την όρεξη και την πραγματική πρόσληψη τροφής σε υγιή άτομα.
Η γρελίνη είναι μια περιφερική ορμόνη, που παράγεται κυρίως στο στομάχι, η οποία συμμετέχει στη ρύθμιση της πείνας και της ενεργειακής ισορροπίας. Επιπλέον, η ενεργοποίηση των υποδοχέων GHS-R1a διεγείρει την απελευθέρωση αυξητικής ορμόνης (GH).
Οι ερευνητές εξέτασαν αν το GHRP-2, το οποίο ενεργοποιεί το ίδιο σύστημα υποδοχέων, μπορεί να προκαλέσει μετρήσιμη αύξηση της όρεξης και της αυθόρμητης θερμιδικής πρόσληψης σε ανθρώπους.
Τύπος: διπλά-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, διασταυρούμενη κλινική μελέτη.
Συμμετέχοντες: 7 υγιείς άνδρες με μέση ηλικία περίπου 26 ετών και μέσο BMI 22.8 kg/m².
Παρεμβάσεις:
έγχυση GHRP-2 σε δόση 1 µg/kg/ώρα για 270 λεπτά·
συνεδρία ελέγχου με εικονικό φάρμακο – 0.9% NaCl – με την ίδια διάρκεια.
Δοκιμή σίτισης: μετά την έγχυση, οι συμμετέχοντες είχαν ελεύθερη πρόσβαση σε μπουφέ, κάτι που επέτρεψε τη μέτρηση της αυθόρμητης ενεργειακής πρόσληψης.
Παρακολουθούμενοι δείκτες:
συνολική θερμιδική πρόσληψη και κατανομή μακροθρεπτικών συστατικών·
συγκεντρώσεις GH, γλυκόζης και ινσουλίνης·
υποκειμενική αίσθηση πείνας και επιθυμίας για φαγητό μέσω οπτικών αναλογικών κλιμάκων.
Πρόσληψη τροφής
Κατά τη διάρκεια της συνεδρίας με GHRP-2 καταγράφηκε σημαντική αύξηση στην αυθόρμητα προσλαμβανόμενη ενέργεια σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο.
αύξηση περίπου κατά 35.9%·
GHRP-2: 136.0 ± 13.0 kJ/kg·
εικονικό φάρμακο: 101.3 ± 10.5 kJ/kg (p = 0.008).
Δεν διαπιστώθηκε σημαντική μεταβολή στη σχετική κατανομή πρωτεϊνών, υδατανθράκων και λιπών.
Οι συμμετέχοντες παρουσίασαν ισχυρότερη παρόρμηση για έναρξη σίτισης μετά την έκθεση σε GHRP-2.
Ορμονική απόκριση
Το GHRP-2 προκάλεσε σαφώς εκφρασμένη αύξηση στην έκκριση αυξητικής ορμόνης σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο.
GHRP-2: 5550 ± 1090 µg/L/240 min·
εικονικό φάρμακο: 412 ± 161 µg/L/240 min (p = 0.003).
Στο πλαίσιο της παρατήρησης δεν διαπιστώθηκαν σημαντικές μεταβολές στην πλασματική γλυκόζη ή ινσουλίνη.
Σε αυτή τη μικρή και βραχυπρόθεσμη μελέτη δεν αναφέρθηκαν σημαντικές ανεπιθύμητες αντιδράσεις.
Υποκειμενικές αισθήσεις
Οι συμμετέχοντες ανέφεραν αυξημένη αίσθηση πείνας και ισχυρότερη επιθυμία για φαγητό κατά τη διάρκεια της έκθεσης σε GHRP-2.
Η επίδραση ήταν παροδική και σταδιακά μειωνόταν μετά τη διακοπή της έγχυσης.
Το GHRP-2 παρουσιάζει την ικανότητα να αυξάνει την αυθόρμητη πρόσληψη τροφής σε υγιείς συμμετέχοντες υπό ελεγχόμενες πειραματικές συνθήκες.
Τα αποτελέσματα υποστηρίζουν τον ρόλο του συστήματος υποδοχέων GHS-R1a στη ρύθμιση της όρεξης στον άνθρωπο.
Παράλληλα παρατηρήθηκε έντονα εκφρασμένη απόκριση GH, η οποία επιβεβαιώνει τη χαρακτηριστική δράση του GHRP-2 στην υποφυσιακή έκκριση.
Η μελέτη δημιουργεί βάση για περαιτέρω έρευνες σε καταστάσεις που χαρακτηρίζονται από μειωμένη όρεξη και απώλεια σωματικής μάζας.
Τα αποτελέσματα δεν επιτρέπουν συμπεράσματα σχετικά με μακροπρόθεσμες αναβολικές, αναρρωτικές ή κλινικές επιδράσεις.
πολύ μικρός αριθμός συμμετεχόντων – μόλις 7 άτομα·
συμπεριλήφθηκαν αποκλειστικά νεαροί άνδρες με φυσιολογικό σωματικό βάρος·
εξετάστηκε βραχυπρόθεσμη ενδοφλέβια έγχυση, όχι παρατεταμένη έκθεση·
η μελέτη δεν αξιολογεί μακροπρόθεσμες μεταβολές στο σωματικό βάρος ή τη σωματική σύσταση·
τα αποτελέσματα δεν μπορούν να μεταφερθούν άμεσα σε ανθρώπους με παχυσαρκία, καχεξία ή άλλες παθήσεις.
Η μελέτη δείχνει ότι η ενεργοποίηση του GHS-R1a μέσω του GHRP-2 μπορεί να οδηγήσει σε μετρήσιμη αύξηση της πείνας και της πρόσληψης τροφής στον άνθρωπο.
Η παρατηρούμενη επίδραση στην GH επιβεβαιώνει ότι το μόριο επηρεάζει ταυτόχρονα την υποφυσιακή έκκριση GH και τους μηχανισμούς που σχετίζονται με την όρεξη.
Τα δεδομένα είναι ενδιαφέροντα για μελλοντικές κλινικές έρευνες σε καταστάσεις με διαταραγμένη όρεξη, αλλά δεν αποδεικνύουν αυτόνομα θεραπευτική αποτελεσματικότητα.
Λόγω του μικρού μεγέθους και της σύντομης διάρκειας της μελέτης, απαιτούνται σημαντικά μεγαλύτερες ελεγχόμενες έρευνες προτού μπορούν να εξαχθούν συμπεράσματα για κλινική εφαρμογή.
Οι πληροφορίες παρουσιάζουν τα αποτελέσματα συγκεκριμένης επιστημονικής μελέτης και έχουν αποκλειστικά εκπαιδευτικό και ενημερωτικό σκοπό. Δεν αποτελούν ιατρική συμβουλή, σύσταση θεραπείας, οδηγία χρήσης ή οδηγία δοσολογίας.